Primär meny

  • Innehåll
  • Sök
Kerstin Söderholm

5.I.2–10, 14. 111 blad med handskriven numrering 2–137. 1932–1940

  • Sida 1
  • Sida 2
  • Sida 3
  • Sida 4
  • Sida 5
  • Sida 6
  • Sida 7
  • Sida 8
  • Sida 9
  • Sida 10
  • Sida 11
  • Sida 12
  • Sida 13
  • Sida 14
  • Sida 15
  • Sida 16
  • Sida 17
  • Sida 18
  • Sida 19
  • Sida 20
  • Sida 21
  • Sida 22
  • Sida 23
  • Sida 24
  • Sida 25
  • Sida 26
  • Sida 27
  • Sida 28
  • Sida 29
  • Sida 30
  • Sida 31
  • Sida 32
  • Sida 33
  • Sida 34
  • Sida 35
  • Sida 36
  • Sida 37
  • Sida 38
  • Sida 39
  • Sida 40
  • Sida 41
  • Sida 42
  • Sida 43
  • Sida 44
  • Sida 45
  • Sida 46
  • Sida 47
  • Sida 48
  • Sida 49
  • Sida 50
  • Sida 51
  • Sida 52
  • Sida 53
  • Sida 54
  • Sida 55
  • Sida 56
  • Sida 57
  • Sida 58
  • Sida 59
  • Sida 60
  • Sida 61
  • Sida 62
  • Sida 63
  • Sida 64
  • Sida 65
  • Sida 66
  • Sida 67
  • Sida 68
  • Sida 69
  • Sida 70
  • Sida 71
  • Sida 72
  • Sida 73
  • Sida 74
  • Sida 75
  • Sida 76
  • Sida 77
  • Sida 78
  • Sida 79
  • Sida 80
  • Sida 81
  • Sida 82
  • Sida 83
  • Sida 84
  • Sida 85
  • Sida 86
  • Sida 87
  • Sida 88
  • Sida 89
  • Sida 90
  • Sida 91
  • Sida 92
  • Sida 93
  • Sida 94
  • Sida 95
  • Sida 96
  • Sida 97
  • Sida 98
  • Sida 99
  • Sida 100
  • Sida 101
  • Sida 102
  • Sida 103
  • Sida 104
  • Sida 105
  • Sida 106
  • Sida 107
  • Sida 108
  • Sida 109
  • Sida 110
  • Sida 111
  • Sida 112
  • Sida 113
  • Sida 114
  • Sida 115
  • Sida 116
  • Sida 117
  • Sida 118
  • Sida 119
  • Sida 120
  • Sida 121
  • Sida 122
  • Sida 123
  • Sida 124
  • Sida 125
  • Sida 126
  • Sida 127
  • Sida 128
  • Sida 129
  • Sida 130
  • Sida 131
  • Sida 132
  • Sida 133
  • Sida 134
  • Sida 135
  • Sida 136
  • Sida 137
  • Sida 138
  • Sida 139
  • Sida 140
  • Sida 141
  • Sida 142
  • Sida 143
  • Sida 144
  • Sida 145
  • Sida 146
  • Sida 147
  • Sida 148
  • Sida 149
  • Sida 150
  • Sida 151
  • Sida 152
  • Sida 153
  • Sida 154
  • Sida 155
  • Sida 156
  • Sida 157
  • Sida 158
  • Sida 159
  • Sida 160
  • Sida 161
  • Sida 162
  • Sida 163
  • Sida 164
  • Sida 165
  • Sida 166
  • Sida 167
  • Sida 168
  • Sida 169
  • Sida 170
  • Sida 171
  • Sida 172
  • Sida 173
  • Sida 174
  • Sida 175
  • Sida 176
  • Sida 177
  • Sida 178
  • Sida 179
  • Sida 180
  • Sida 181
  • Sida 182
  • Sida 183
  • Sida 184
  • Sida 185
  • Sida 186
  • Sida 187
  • Sida 188
  • Sida 189
  • Sida 190
  • Sida 191
  • Sida 192
  • Sida 193
  • Sida 194
  • Sida 195
  • Sida 196
  • Sida 197
  • Sida 198
  • Sida 199
  • Sida 200
  • Sida 201
  • Sida 202
  • Sida 203
  • Sida 204
  • Sida 205
  • Sida 206
  • Sida 207
  • Sida 208
  • Sida 209
  • Sida 210
  • Sida 211
  • Sida 212
  • Sida 213
  • Sida 214
  • Sida 215
  • Sida 216
  • Sida 217
  • Sida 218
  • Sida 219
  • Sida 220
  • Sida 221
  • Sida 222
  • Sida 223
Sida 175

Sida 176

Sida 177

Sida 176

Faksimil

Transkription

|108|

Augusti 1938oidentifierad: blyerts eller anilinpenna


/Ur ett brev./

21, 30.KSd2021: 21. VIII. 38.oidentifierad: blyerts eller anilinpenna


Det har slagit mig denna sista tid att ”tifden”,ellerKSd2021: »tifden», eller sakall jag
säga ”varandet”, egentligen har bara en dimension: inåt. Den existerar
inte som längd eller bredd eller något dylikyt – den har intetmed annan penna: svart bläck mått i vec-
kor eller sekunder, den har bara intensitet – d. v. s. den tid vi verk-
ligen lever. Den övriga tiden, den är slutligen som om den inte alls
vore. En annan sak är det med de direkt negativa tiderna i vårt liv –
de lämnar tyvärr spår efter sig – men de långa perioder då vi är som
döda eller halvdöda, de sjunker liksom oftsast ner i ett intet, de är bara
förlorade engång för alla. – Jag har haft en ovanligt god tid nu sedan
värmen kom i medlet av juli – en tid då något sker utan att detta i
yttre mening kan påvoisas – man är bara till, helt enkelt. Frågar någon
vaxd jag har gjort, så är det betydligt .lättare att eräkna upp vad jag
inte har gjort. Jag har inte skrivit en enda dikt, blott några rev\c/ensioner, jag har inte person-
ligen råkat enågon nära vän – blott korresponderat – icke fört ett enda
djupare samtal, jag har inte rest – mer än till Tenala – inte spelat
tennis eller varit oftare på utfärder. Och likväl syns mig denna tid be-
tydelsefullare åän de flesta jag upplevat. Möjligen därför att ”livsin-
satsen” inte bara är”gärningar”–KSd2021: är »gärningar» – och kanske inte ens huvudsakligen det –
icke nendast att varamed annan penna: blyerts eller anilinpenna ”produktiva” utan också att leva .KSd2021: leva. Att gripa inne-
hållet, såvitt det är möjligt,– av var stund och var positiv förnimmelse
– att erfara en kort ”verklighet” i vårt liv eller åtm. vara nära denna.
Tycjker att jag sällan förr uppfattat hur betydelaefullKSd2021: betydelsefull en såfdan ”impro-
duktiv” tid är. För övrigt är inte improduktiv rätta ordet. Jag tror
att myckmed annan penna: svart bläcket mer i stillhet kan vbli till–KSd2021: till – i det halvt undermedvetna –
under sådana tider än vi vet om. Det dyker sedan upp i rätta ögonblicktet
mer eller nmindre färdigt. Men huvudsaken är dock detta att leva så att
man är medveten om det och så att varje positiv förnimmelse blir be-
tydelsefull. Detta är det avgäörande. . . .


 

 

 

Ny kolumn