Primär meny

  • Innehåll
  • Sök
Kerstin Söderholm

5.I.2–10, 14. 111 blad med handskriven numrering 2–137. 1932–1940

  • Sida 1
  • Sida 2
  • Sida 3
  • Sida 4
  • Sida 5
  • Sida 6
  • Sida 7
  • Sida 8
  • Sida 9
  • Sida 10
  • Sida 11
  • Sida 12
  • Sida 13
  • Sida 14
  • Sida 15
  • Sida 16
  • Sida 17
  • Sida 18
  • Sida 19
  • Sida 20
  • Sida 21
  • Sida 22
  • Sida 23
  • Sida 24
  • Sida 25
  • Sida 26
  • Sida 27
  • Sida 28
  • Sida 29
  • Sida 30
  • Sida 31
  • Sida 32
  • Sida 33
  • Sida 34
  • Sida 35
  • Sida 36
  • Sida 37
  • Sida 38
  • Sida 39
  • Sida 40
  • Sida 41
  • Sida 42
  • Sida 43
  • Sida 44
  • Sida 45
  • Sida 46
  • Sida 47
  • Sida 48
  • Sida 49
  • Sida 50
  • Sida 51
  • Sida 52
  • Sida 53
  • Sida 54
  • Sida 55
  • Sida 56
  • Sida 57
  • Sida 58
  • Sida 59
  • Sida 60
  • Sida 61
  • Sida 62
  • Sida 63
  • Sida 64
  • Sida 65
  • Sida 66
  • Sida 67
  • Sida 68
  • Sida 69
  • Sida 70
  • Sida 71
  • Sida 72
  • Sida 73
  • Sida 74
  • Sida 75
  • Sida 76
  • Sida 77
  • Sida 78
  • Sida 79
  • Sida 80
  • Sida 81
  • Sida 82
  • Sida 83
  • Sida 84
  • Sida 85
  • Sida 86
  • Sida 87
  • Sida 88
  • Sida 89
  • Sida 90
  • Sida 91
  • Sida 92
  • Sida 93
  • Sida 94
  • Sida 95
  • Sida 96
  • Sida 97
  • Sida 98
  • Sida 99
  • Sida 100
  • Sida 101
  • Sida 102
  • Sida 103
  • Sida 104
  • Sida 105
  • Sida 106
  • Sida 107
  • Sida 108
  • Sida 109
  • Sida 110
  • Sida 111
  • Sida 112
  • Sida 113
  • Sida 114
  • Sida 115
  • Sida 116
  • Sida 117
  • Sida 118
  • Sida 119
  • Sida 120
  • Sida 121
  • Sida 122
  • Sida 123
  • Sida 124
  • Sida 125
  • Sida 126
  • Sida 127
  • Sida 128
  • Sida 129
  • Sida 130
  • Sida 131
  • Sida 132
  • Sida 133
  • Sida 134
  • Sida 135
  • Sida 136
  • Sida 137
  • Sida 138
  • Sida 139
  • Sida 140
  • Sida 141
  • Sida 142
  • Sida 143
  • Sida 144
  • Sida 145
  • Sida 146
  • Sida 147
  • Sida 148
  • Sida 149
  • Sida 150
  • Sida 151
  • Sida 152
  • Sida 153
  • Sida 154
  • Sida 155
  • Sida 156
  • Sida 157
  • Sida 158
  • Sida 159
  • Sida 160
  • Sida 161
  • Sida 162
  • Sida 163
  • Sida 164
  • Sida 165
  • Sida 166
  • Sida 167
  • Sida 168
  • Sida 169
  • Sida 170
  • Sida 171
  • Sida 172
  • Sida 173
  • Sida 174
  • Sida 175
  • Sida 176
  • Sida 177
  • Sida 178
  • Sida 179
  • Sida 180
  • Sida 181
  • Sida 182
  • Sida 183
  • Sida 184
  • Sida 185
  • Sida 186
  • Sida 187
  • Sida 188
  • Sida 189
  • Sida 190
  • Sida 191
  • Sida 192
  • Sida 193
  • Sida 194
  • Sida 195
  • Sida 196
  • Sida 197
  • Sida 198
  • Sida 199
  • Sida 200
  • Sida 201
  • Sida 202
  • Sida 203
  • Sida 204
  • Sida 205
  • Sida 206
  • Sida 207
  • Sida 208
  • Sida 209
  • Sida 210
  • Sida 211
  • Sida 212
  • Sida 213
  • Sida 214
  • Sida 215
  • Sida 216
  • Sida 217
  • Sida 218
  • Sida 219
  • Sida 220
  • Sida 221
  • Sida 222
  • Sida 223
Sida 131

Sida 132

Sida 133

Sida 132

Faksimil

Transkription

|83|

September 1936oidentifierad: blyerts eller anilinpenna


Den oidentifierad: blyerts eller anilinpenna11. IX. 36.oidentifierad: blyerts eller anilinpennaoidentifierad: blyerts eller anilinpenna sept.oidentifierad: blyerts eller anilinpenna

Varför jag”torror”KSd2021: jag »tror» på en fortvarande existens i individulelel
form – eller riktigare känner mig alltmer övertygad om den – ty jag
har jumed annan penna: svart bläckmed annan penna: svart bläck icke alltifd gjort det?

Det sammanhänger intimt men den lyhördhet för vissa ting som
man kan vinna med åren – såsom det väl merendels är, när det gäller
en inre övertygelse om ting som icke ”veetenskapligt” kan bevisas.
Således, man mäerker mer och mer hur vissa händelser i ens liv och vissa
förbindelstiller med andra människor har en enormtoidentifierad: blyerts eller anilinpennaoidentifierad: blyerts eller anilinpenna mycket större vikt iän
andra,med annan penna: svart bläck som objektivt sett är fullkomligt likvärdiga. Någon logidsk orsak
kan således icke anges. Och i samma mån mäman märker detta blir man
allt känsligare för ett inre osynligt sambanfd mellan tingen, som inte
heller synes ha en grund i den ereella verkligheten men likafullt är påtagligare å\ä/n denna. Men detta är egent-
ligen en sak för sig.
med annan penna: svart bläck
med annan penna: svart bläck

Detta om vikten hos händelsetr och sammanrträffanden är ju i
grunden ingenting märkvärdigt alls. Var och en av oss vet att vi träffaKSd2021: träffat
otaliga, som n\v/i funnit intelligentea, kanske t. o. m. intressanta, och
som vi haft längre eller kortare utbyte eller förbind2|l|med annan penna: svart bläck1|e|med annan penna: svart bläckse med, och
likväl sjunker dessa mer elkler mindere ner i medvetandets dimma. Ibland
kan vki inte ens påminna oss deras namn. I varje fall jhar utbuytet med
dem inte haft någon djupare inre vikt. Däremot har vi kanske en enda
gång i vårt liv stått öga mot öga med en annan, och detta är fullkomligt
outplånligt. Den andra har kanske dött eller våra vägar har eljes skiljtsmed annan penna: svart bläck
åt. Det finns ingen logisk grund för att detta sammanträffande gjort
ett så djupt intryck, och likväl kan vi när som helst i vårt medvetande
återkalla ögonblicket för os.s. Ocjh icke endast det – det återför oss
vanligen till känslor och sammanhang i våryt inre liv, som ingen annan
människa förmår framkalla.


 

 

 

Ny kolumn